વિચારો પોતાના

  મારી જિંદગીમાં મને ઘણા આત્મવિશ્વાસના મુદ્દાઓ મળ્યા છે, આ બધાનો મેં કાં તો સામનો કર્યો છે અથવા કાબુમાં મેળવ્યા છે.  મેં તેમાંથી કેટલાક મુદ્દાઓ વિશે નીચે લખ્યું છે.

 •  મારી ઊંચાઈ

 • મારું વજન

 •  ગફલત

 • મારી જાત પર મારી માન્યતાનો અભાવ

 •  મારી કારકિર્દી

 "મારી ઊંચાઈ"

 મારા બધા નજીકના પુરૂષ પરિવાર અને મિત્રોમાંથી, હું  અમુક અંતરે ટૂંકો છું. આ કદાચ મારા આત્મવિશ્વાસને અસર કરતું નથી, જોકે લોકો સતત મારા પર નજર રાખતા હોય.  મને ઘણાં નામો કહેવામાં આવ્યાં છે, સૌથી સરસ "શોર્ટિ" છે.

 હું હંમેશાં મારા કરતા ઊંચા લોકોની ઇર્ષ્યા કરતો હતો.  હું આશા રાખું છું કે એક દિવસ ઉછાળો આવે.અને હું ઊંચો થઈ જાવ, પણ આવું ક્યારેય આવ્યું નહીં.

 મારી ઊંચાઇથી મને રમતગમતમાં ધણી અસર થતી.  હું ફૂટબોલમાં સ્ટ્રાઈકર બનવા માંગતો હતો જો કે કોચ ફક્ત 6 ફૂટ ઊંચાઇ હોય તેવા લોકોને ઇચ્છતા હતા.  સ્નૂકરમાં મારે સતત બાકીનો ઉપયોગ કરવો પડશે જેનાથી શ્રેષ્ઠ ધોરણ સુધી રમવાનું મુશ્કેલ બને છે અને ટેનિસમાં હું સતત લોબડ થતો હતો.  તેનો અર્થ એ પણ હતો કે હું ફક્ત મહિલાઓને 5 ફુટ 3 ની સાથે ડેટિંગ કરવા આરામદાયક લાગું છું અને તે હેઠળ ઉપલબ્ધ બજારને નોંધપાત્ર રીતે ઘટાડે છે.

 "મારું વજન"

 સિનિયર સ્કૂલ દરમિયાન હું ખૂબ પાતળો હતો .  હું બાર વર્ષનો હતો ત્યારે મારા માતાપિતા શાકાહારી બન્યા હોય તેવું આ પરિણામ હોઈ શકે.  તે સમયે ત્યાં ઘણા ઓછા રિપ્લેસમેન્ટ ખોરાક હતા અને એવું લાગતું હતું કે આપણે માંસ અને બે શાકભાજી લઈને ફક્ત બે શાકાહારી જઇએ છીએ.

 જેમ જેમ મારા માતાપિતાએ ખોરાક રાંધ્યો ત્યારે મારી પાસે શાકાહારી બનાવવાનો પણ ઓછો વિકલ્પ હતો.  થોડા અઠવાડિયા પછી હું તેમની પાસે ગયો અને તેમને કહ્યું કે હું ચૂકી ગયો છું અને માંસ ખાવાનું ઇચ્છું છું.  તેઓ એક ડિગ્રી સમજી રહ્યા હતા અને કહ્યું:

 "જો તમને તે જોઈએ છે, તો તમે તેને રાંધવા"

 આ ઉંમરે મને ફક્ત અઠવાડિયાના થોડા દિવસો યોગ્ય રીતે રાંધવાની તસ્દી આવી શકે અને તે ધીરે ધીરે ઓછું અને ઓછું થઈ ગયું.

 શાળાના લોકો મને ત્વચા અને હાડકા જેવા નામો કહેતા હતા અને મારું વજન મારા માટે પેરાનોઇઆનું બીજું ક્ષેત્ર બની ગયું હતું.

" ગફલત"

 ચાર વર્ષની ઉંમરે મેં એક સ્ટટરનો વિકાસ કર્યો.  મારા માતાપિતાને કહેવામાં આવ્યું કે હું તેનામાંથી વૃદ્ધિ પામું છું તેમ છતાં હું મોટા થયા પછી આ ધીમે ધીમે વધુ ખરાબ થતું ગયું.

 અસ્પષ્ટ લોકો શાળામાં કોઈ પુસ્તક વાંચવા, પ્રશ્નોના જવાબ, મારું નામ અને સરનામું કહેવા, બાર પર અથવા રેસ્ટોરન્ટમાં વસ્તુઓ મંગાવવી, અને ટેલિફોન પર બોલવું જેવા સરળ કાર્યો તરીકે વર્ગ કરશે.

 તે ખૂબ જ નિરાશાજનક અવરોધ હતો, કારણ કે હું લોકોને સારી રીતે ઓળખતો હતો અને જેમની સાથે હું આરામદાયક લાગું છું તેની સાથે ખૂબ જ વહેતી વાત કરી શકશે તેમ લાગતું હતું, પરંતુ અન્ય સમયે ખાસ કરીને કોઈ પણ પ્રકારના દબાણમાં એક શબ્દ પણ બોલી શકતો નથી

 આશરે અગિયાર મહિનાની તીવ્ર મહેનત અને પ્રેક્ટિસ પછી બાવીસ વર્ષની ઉંમરે હું ગફલતને દૂર કરવામાં સફળ રહ્યો અને હવે હું હંગામો મચાવનારા અન્ય લોકોને પણ મદદ કરું છું જે લોકો પ્રવાહ મેળવવામાં તેમજ આત્મવિશ્વાસની સમસ્યાવાળા લોકોને મદદ કરે છે.

 "મારો અભાવ"

 મને હંમેશાં ચોક્કસ ક્ષેત્રોમાં વિશ્વાસનો અભાવ હતો.

 હું ઉદાહરણ તરીકે એક પટ્ટીમાં એક સ્ત્રીને જોઉં છું અને તેના પર જઈને તેની સાથે વાત કરવા માંગુ છું, પરંતુ મારામાં નકારાત્મક વલણ હોવું યોગ્ય નથી, તેથી તેણી મારામાં કેમ રસ લેશે?   મારી પાસે એક બાલ્ડ પેચ છે, મારી પાસે સામાન્ય કામ છે અને હું ખૂબ પાતળો છું.

 જો હું તેની પાસે જઉં છું અને સફળ છું, તો પણ તે પછી હું તેની પાસેથી એક ડ્રિંક ખરીદવાની, સંભવત તેને ફોન કરાવવાની, સંભવત તેના માતાપિતાને મળવાની, અને લગ્ન પણ કરી લેવાની અપેક્ષા રાખું છું!  સામાજિક આત્મવિશ્વાસના અભાવ સાથે આ બાબતોનો પ્રયાસ કરવાનો વિચાર મારા માટે ખૂબ જ ભયાવહ હતો.

 મુખ્યત્વે આત્મવિશ્વાસના અભાવ અને હલાવટને કારણે મેં સોળમાં વરસે શાળા છોડી દીધી, પણ પછી નોકરી શોધવાની સમસ્યા ઊભી થઈ.  ફરીથી મારી માન્યતાનો અભાવ ઝળહળતો થયો.  કોણ ગડબડી વાળાને કોઈ રોજગાર આપવા માંગશે, જેને આત્મવિશ્વાસનો અભાવ છે અને જે લોકોની આસપાસ શરમાળ છે?

 "મારી કેરિયર"

 સોળ વર્ષની ઉંમરે શાળા છોડ્યા પછી મારે હવે રોજગાર શોધવાનું હતું.  ગડબડ અને સામાન્ય આત્મવિશ્વાસનો અભાવ સહન કરવાનો અર્થ એ છે કે ફોન સાથે કામ કરવું અથવા અન્ય લોકો સાથે નિયમિત ક્રિયાપ્રતિક્રિયા કરવી તે ખરેખર કોઈ વિકલ્પ ન હતો.

 મેં નક્કી કર્યું છે કે હું કદાચ ઓફિસમાં ફરજ નિભાવીને સામનો કરી શકું છું અને આખરે કોઈ વીમા કંપનીમાં પદ પ્રાપ્ત કરી શકું છું.

 મેં સૌથી નીચા ગ્રેડ, બે ગ્રેડ શરૂ કયા અને કામ નિયમિત અને ભૌતિક હતું.  બે વાર પ્રગતી મળતા પહેલા આ સ્તરે રહેવાનો સરેરાશ સમય છ મહિનાનો હતો.  ગ્રેડ ત્રણ પોસ્ટમાં ફોન શેર કરવામાં શામેલ છે અને આ તે છે જેનો મને ઉપયોગ કરવો ખૂબ જ મુશ્કેલ છે.

 અપગ્રેડ થવા માટે તમારે પર્સનલ ઓફિસરને લેખિતમાં અરજી કરવાની રહેશે અને પછી જો તમે ઇન્ટરવ્યૂ પાસ કરો છો તો  પ્રગતી આપવામાં આવશે.  મારું વલણ એવું હતું કે જો હું અરજી નહીં કરું તો હું બીજા ધોરણમાં રહીશ, જે હું ઇચ્છું છું.  હું સંભવત: દેશનો એક માત્ર વ્યક્તિ હતો.

 મારો સાહેબ નિયમિત અંતરાલે મને પૂછશે કે હું કેમ અરજી કરતો નથી અને હું બહાનું બનાવીશ.  તેને ખુશ રાખવા મેં વીમાની પરીક્ષા લીધી.  ત્રણ વર્ષ પછી મેં પહેલી લાયકાત પૂર્ણ કરી હતી જે પાંચ પરીક્ષાઓનો સમૂહ હતો.  મારા ભયાનકતા માટે મારા બોસએ મને એમ કહીને અભિનંદન આપ્યા કે તેઓ મને ઇન્ટરવ્યૂની જરૂરિયાત વિના સોમવારથી શરૂ થતાં ગ્રેડ ત્રણમાં અપગ્રેડ કરી રહ્યા છે.

 મને સામાજિક કાર્યક્રમોમાં આમંત્રણ આપવામાં આવશે અને હું પ્રસંગે અને આમાં સમાવિષ્ટ બધા સમાજીકરણનો સામનો કરી શકું છું એવી મને માન્યતાનો અભાવ હોવાને કારણે હું કેમ ન જઇ શકું તેનું બહાનું કરીશ.